Bir Ahır Hayal Edebileceğimizden Çok Daha Fazlasını Nasıl Barındırır. Lewis ve Son Savaş.

Protestan, Katolik ve Ortodoks arkadaşlarımın bu videoyu izlerken hikâyenin önemini, ve Tanrı'nın doğası hakkındaki bu inanılmaz güzel fikirlere bize nasıl yer açtığını düşünmelerini umuyorum. Kendime soruyorum: Tanrı'yı arayışım beni İsa'nın sözlerine ve yaşamına daha çok aç bırakıyor mu? Umarım öyle.

Jonathan Lewis ve Son Savaş hakkında konuşuyor

Benim adım Jonathan. İsa hayatımı değiştiren kişi ve Narnia Günlükleri'ndeki Aslan'ın hikâyesi benim için çok önemliydi; çünkü Tanrı'nın doğasını ilk kez orada yaşadım. Dindar bir ailede büyümedim ve Tanrı'yı anlamama, daha fazlasını arzulamama yer açan hikâye için Tanrı'ya şükrediyorum.

Aslan — özellikle Son Savaş'ta — Tanrı'yı, dünyayı ve sonsuzluğu görüşümde özel bir etkiye sahip. Lucy, Digory ve Tirian'ın zor bir kararla karşı karşıya kaldığı bir sahne var: düşmanlarına karşı sonuna kadar cesurca savaşmak.

Hikâyede bir ahır var. O ahırın içinde aslında çok daha fazlası var. Kötü niyetli olanlar için ahırın içindekiler en kötü kâbusları. Tanrı'yı tanımak isteyenler içinse o yerde olanlar çok derin.

Lucy, ahırın içindekinin dışarıdan göründüğünden çok daha büyük olduğunu fark ettikten sonra bunu söylüyor. Bizim dünyamızda da bir ahırın içinde bir zamanlar bütün dünyadan daha büyük bir şey vardı. İsa hakkında öyle bir şey var ki bütün dünyamızdan, varoluşumuzdan, evrenimizden daha büyük — ama yine de bir ahırda doğdu.

Kendini o savaşın içinde hayal et: Lucy, başkalarının korkunç, kör edici bir durum olarak gördüğü şeyin içinde kalbinin sevincini keşfediyor. O ahırın içindeki muazzam sonsuzluğu göremediler. Umarım sen kaçırmazsın.

Videoyu izle:

Hangi hikâye Tanrı'nın ne kadar büyük olduğunu görmene yardım etti?