Tanrı'nın sevgisine inanmak. Bu nasıl görünür? Tanrı'nın sevgisine nasıl karşılık verdiğimizden bahsetmek istiyorum. Onu almakta bizim rolümüz, sorumluluğumuz nedir?
Yıllar içinde bunun aslında imana doğru, güven duygusuna doğru atılan bir adım olduğunu keşfettim. O küçücük imanla adım attıkça, hissettiğim bir yumuşaklık, sıcaklık ve yüreklendirme var. Kendimi ve başkalarını görüşümü değiştiriyor.

Zayıflığımız çoğu zaman güce dönüşebilir. İsa'yı çok yakından izleyen, O'na sevgi ve hayranlıkla, tapınmayla bağlı olan ve başkalarını seven bazı insanlara bak. Geldikleri toplumda yüksek saygınlığı olan insanlar değillerdi. Özgür kılındılar, serbest bırakıldılar, dönüştürüldüler. Başarısızlıklar olmadan değil; inişler çıkışlar, tökezlemeler oldu yol boyunca. Petrus'a bak. İsa'yı izleyenlere bak, hem erkeklere hem kadınlara. Geçmişleri görmek büyüleyici — ve Tanrı'nın sevgisinin bizi nasıl dönüştürdüğü.
Bugün kendime sorduğum soru bu. Tanrı'nın beni sevdiğine inanıyor muyum? İster hissedeyim ister hissetmeyeyim, bunun içine adım atıyor muyum? Ve atabileceğim adımlar neler?
Manevi alışkanlıklar hakkında bazı öneriler vermeden önce, bunun bugün sahip olduğumuz bir fırsat olduğunu söylemek önemli. Işık şu anda odana giriyor olabilir. Tanrı'ya yakın olmak, O'nun sevgisini düşünmek ya da bir ayet ya da bir şarkı üzerine düşünmek olabilir. Bir arkadaşını arayıp onunla konuşmak da olabilir. Hem kendimizi hem başkalarını yüreklendirmenin pek çok farklı yolu var.
Bence çoğu zaman unutuluyor: başkalarını yüreklendirmeye odaklanmak ne kadar önemli ve bunun İsa'yla yürüyüşümüzde bizi ne kadar yüreklendirdiği. Tanrı'nın sevgisi şu anda, burada.
Videoyu izle:
Bugün Tanrı'nın sevgisine doğru atabileceğin bir küçük adım nedir?