“Onun Gönderdiğine İnanmak.” İsa ve iman.

İsa'nın en yakın takipçileriyle birlikte olduğu bir an var; az önce bir kalabalığı mucizevi bir şekilde doyurmuş. İnsanlar onun bundan sonra ne yapacağını merak ediyor. Onları uzaklaştırmak yerine İsa, onlara sonsuza dek süren yiyeceğin peşinden gitmelerini söylüyor. Sonsuza dek süren ekmeğin. Kendisinden bahsediyor.

Jonathan deniz kenarında gülümserken, arkasında kayalık kıyı

Bu aklımda kaldı. Onun gönderdiğine inanmak ne demek? İnanmak bir teoloji sistemi mi, her şeyi akılla çözme yolu mu? Yoksa Tanrı'ya ve başkalarına sevgi göstermeye daha çok benzeyen bir şey mi?

Bence inanmanın akılla çok ilgisi var. Ama az önce orada park etmiş bir dağ bisikleti gördüm ve düşündürdü beni. Bisiklet seni ancak harekete geçtiğinde bir yere götürür. İnanmak da öyle. Yaşadığında hareket eder.

Ve sevgi, İsa'ya olan her türlü imanın vazgeçilmez bir parçası. Sevgi, o inancın arkasındaki güç. İsa devamında kendisinin yaşam ekmeği olduğunu söylüyor. Yaşam suyu olduğunu. Ondan yiyip içersek bir daha hiç susamayacağız.

Bize kendisine inanmanın ne demek olduğuna dair teolojik bir tanım vermiyor. Kendisini yaşamın yazarı ve sürdürücüsü olarak çağırıyor. Geçmişin ne olursa olsun, bunu nerede okuyor olursan ol, davet bu.

Videoyu izle:

İnanmak düşündüğün bir şey değil de yaşadığın bir şey olsaydı ne değişirdi?